Saturday, August 10, 2002

نميدونم چرا بيشتر ا�راد موقعي كه از دست كسي دلخور ميشن مي خوان دق و دلي شو سر بقيه خالي كنن، خلاصه مي خوام بگم بعضي وقتا آدما از دست كس ديگه اي ناراحتن اما مي خوان يك جوري سر يكي ديگه تلا�ي كنن ، البته شايد از روي قصد نباشه ولي خوب ديگه آدم ناراحت ميشه ، منم بعضي وقتا همين جوري ميشم ولي دست خودم نيست و كاريش نميشه كرد ، من كلاً آدمي هستم كه دوست ندارم با اين و اون قهر كنم ، حتي نزديك ترين دوستام كه چندين سال هست با هم دوستيم .
البته خدا نكنه با كسي قهر كنم ، خدا اون روز رو نياره كه به اين زوديا آشتي نميكنم حتي اگه منتم رو بكشن . (( باور نكنيد اين آبجي كوچيكه ما خيلي لا� مياد :-D
جمله قبل از خبرگذاري هيچ و پيچ بود :))))))))

راستي امروز خيلي خوشحالم ، چون پسر عموم و زن عموم از آمريكا اومدن ولي حي� كه زود ميرن ، واي تعري� مي كردن از وقتي وارد كشور ايران شدن از يك طر� خوشحال هستن واز طر� ديگه به خاطر اين وضع بدي كه توي ايران هست گريشون ميگيره ، ميگ�تن اونجا اينقدر شاد و سرحال هستيم و اصلاً مثل اينجا نيست كه تا وارد كشور ميشي و روحيه ي بد آدما رو مي بينه كسل بشي ، كشور هاي خارجي هيچي كه نداشته باشه حداقل مملكتش رو قانون� ، همه چيزش سر جاش� و هر آدمي با هر دين و مسلكي ميتونه توش زندگي كنه و آزاد� هر كاري دوست داره انجام بده و توي هر چيزي پيشر�ت كنه ، حالا تو ايران كه همه بيكارن و سر يك شغلي هم كه بخوان برن هزارتا دردسر داره ، ه�صد تا مصاحبه داره ، اينقدر ميدوونش براي يك كاري تا بيذار بشه از كاري كه مي خواسته انجام بده . اونجا اصلاً عزاداري نيست و همش جشنه ، حالا در ايران روز به روز بر تعداد عزاداري ها اضا�ه مي كنند ، مثلاً بجاي تولد امام رضا ، روز شهادتش رو تعطيل اعلام مي كنند يا به تعداد روزهاي عزاداري براي حضرت �اطمه چون تاريخ دقيقش رو نمي دونن اضا�ه مي كنند و ...

Monday, August 05, 2002

ديشب ر�ته بوديم لونا پارك ، مي تونين جريانش رو در وبلاگ ژيوار (زندگي ، البته بدون طعم شيرين غر!! ) بخونيد ، اونجا بعد از شيطنت هاي بسيار ، ر�تيم شام بخوريم كه ميترا خانوم يك آن برگشت و از من معذرت خواست ، من هم خوشحال خوشحال بدون دونستن علت با لبخندي به لب تعار�اتي قطار كردم و بعد تازه دوزاريم ا�تاد كه ... ( راستي دوزاري و غيره و ذالك� كسي ديگه نمي ا�ته ، آخه تل�ن ها رايگان شده ، از اين به بعد قراره چي بيا�ته خدا مي دونه!! )
ميترا جون جوني ك�شي رو له كرده بود و به گمان اين كه پاشو روي پاي من گذاشته از من دلجويي مي كرد ، به گمانش من خيلي مظلومم و صدام در نيومده يا شايد خيلي خيلي ديگه مهربونم و به روش نياوردم ولي �هميد اي دل غا�ل ك�شي كه اصلاً پايي توش نبوده رو له كرده و �كر كنم مي خواست دلجوييش رو پس بگيره ، حالا بيا دلجويي پس بده ، كيه كه دلجويي پس بده من كه اگه چيزي گيرم بياد ديگه پس بده نيستم حتي اگه شده يك دلجوييه شيك باشه !
شما چي ؟
راستي قابل توجه ميترا : 3 تا سوسك شيك اينجا بودن و بايد خدارو شكر كني كه امشب پيش ما نيستي : ))
ما تو خونمون يك ر�يق� ديگه هم داريم ، يك مارمولك شيك !
ميترا ، ويروس شيك به من هم سرايت كرده : ))